“Feyenoord, wat gaan we doen vandaag” voor één seizoen clublied nummer 1
Terugkijkend op de maanden maart en april (tot dusverre) is er relatief weinig gebeurd rond Feyenoord. Waar onze trots mij bij de vorige columns nog dwong te openen met een reeks negatieve gebeurtenissen, is het nu vooral positivisme wat de klok slaat. Jon Dahl Tomasson en Denny Landzaat maakten hun rentree na lang blessureleed, Diego Biseswar verkoos een langer verblijf bij Feyenoord boven de eenmalig langskomende trein naar Valencia en, niet geheel onbelangrijk, Feyenoord won weer eens. De altijd lastige uitwedstrijd in Breda tegen de plaatselijke Noad Advendo Combinatie werd met 1-2 gewonnen en ook regerend landskampioen PSV werd door een strijdend Feyenoord op de knieën gedwongen. Bovendien leverde de Stadionclub met de 0-0 uit tegen AZ een prestatie van formaat. De play-offs zijn nog in zicht en wie had dat twee maanden terug nog durven dromen?
Tot zover het hosanna-gedeelte. Want helaas blinkt Feyenoord dit seizoen uit in wisselvalligheid. Mijn column van december was al verzonden naar de drukker, toen Feyenoord aantrad in een volle Kuip tegen De Graafschap. Voor die wedstrijd haalde Feyenoord 11 punten uit vijf duels, dankzij knappe overwinningen tegen Roda JC, FC Utrecht en ADO Den Haag en gelijke spelen uit tegen FC Twente en Vitesse. De weg omhoog was weer ingezet en Feyenoord plukte eindelijk de langverwachte vruchten van de eigenwijze aanpak van Gertjan Verbeek, aldus de column. Die bewuste zondag schoten Geert den Ouden en Jason Oost mijn column en, nog belangrijker, de hoop van Het Legioen aan flarden. Na deze teleurstellende wedstrijd tegen De Superboeren pakte Feyenoord slechts vier punten uit zes duels en laaide de discussie “Gaat Feyenoord degraderen?” weer op.
En ook nu ging het weer mis. Aan De Dijk verloor Feyenoord met 2-1 van hekkensluiter FC Volendam. Vooral verdedigend leek het nergens op. Dat iedereen meedeelde in de malaise bleek wel bij de 1-1. De meest constante speler dit seizoen, Giovanni van Bronckhorst, zag zijn te zachte terugspeelbal onderschept worden door Dominique van Dijk die dankzij het poorten van Henk Timmer de gelijkmaker aantekende. Bijna had Gio geluk omdat Henk en Cor van de Volendamse technische dienst een storing bij het scorebord wilden verhelpen en met Volendamse knulligheid de hoofdschakelaar uitzette. Helaas voor onze aanvoerder was het nota bene Feyenoord TV dat een camera op batterijen heeft. Dankzij ons clubkanaal kon daarom heel Nederland de goal aanschouwen. Waarvoor hulde!
Het worden dus nog vijf spannende speeldagen. Met de thuiswedstrijden tegen Heracles Almelo, FC Twente en Roda JC en de uitduels tegen ADO Den Haag en concurrent FC Utrecht op het programma is alles nog mogelijk. En dat is precies de toverzin van Feyenoord dit seizoen: “Alles is mogelijk”. Winnen in De Kuip tegen PSV, verliezen van De Graafschap. Uit winnen van NAC Breda, maar verliezen van hekkensluiter FC Volendam. Misschien is het “Geen Woorden van Daden” uit het officiële clublied wat dat betreft dit seizoen niet altijd nageleefd. Maar het alom bekende “Feyenoord, wat gaan wij doen vandaag?” schalt als nooit tevoren uit de speakers. Want dat blijft altijd de vraag.
Online:
Terugkijkend op de maanden maart en april (tot dusverre) is er relatief weinig gebeurd rond Feyenoord. Waar onze trots mij bij de vorige columns nog dwong te openen met een reeks negatieve gebeurtenissen, is het nu vooral positivisme wat de klok slaat. Jon Dahl Tomasson en Denny Landzaat maakten hun rentree na lang blessureleed, Diego Biseswar verkoos een langer verblijf bij Feyenoord boven de eenmalig langskomende trein naar Valencia en, niet geheel onbelangrijk, Feyenoord won weer eens. De altijd lastige uitwedstrijd in Breda tegen de plaatselijke Noad Advendo Combinatie werd met 1-2 gewonnen en ook regerend landskampioen PSV werd door een strijdend Feyenoord op de knieën gedwongen. Bovendien leverde de Stadionclub met de 0-0 uit tegen AZ een prestatie van formaat. De play-offs zijn nog in zicht en wie had dat twee maanden terug nog durven dromen?
