FeyenoordTime - 24 uur per dag het laatste nieuws!

Een paar weken terug luidde de poll van Feyenoordtime.nl “Feyenoord moet geen supporters meer meenemen naar Europese uitwedstrijden”. Maar liefst 67% van de bijna 1000 stemmers was het eens met deze stelling. Als een club in de toekomst Feyenoord loot voor een Europees duel, moeten er brieven naar alle winkeliers van de betreffende stad om ze te waarschuwen voor de ‘supporters’ van Feyenoord. Dinsdagavond was het dan zo ver: heel Nederland kon kennis maken de “groep die het voor de rest verziekt”. Bij presentatrice Sophie Hilbrand van BNN waren aangeschoven Leonardo, 30 jaar, veroordeeld voor de moord op Carlo Picorni in 1997, in het dagelijks leven havenarbeider, André (foto), 44 jaar, veroordeeld voor de moord op Erik Lassche in 1991, werkloos en Joeri, 25 jaar, veroordeeld voor allerlei dingen die hij “niet ff allemaal ga lopen opnoemen hier”, aannemer.

In de inleiding van het hele verhaal haalde de voice-over een voor mij zeer hekel punt aan. “Het hooliganisme kostte Feyenoord de afgelopen tien jaar 25 miljoen euro aan veiligheidsmaatregelen en herstellen van vernielingen”, zei hij. Tel daar ook nog de uitsluiting van de UEFA Cup in het seizoen 2006/2007, de boetes van zowel de UEFA als de KNVB en de slechte naam in Europa op en het gaat echt om een enorm bedrag. Het “Daarvoor hadden we veel beter goede spelers kunnen halen”, is te voorspelbaar dus dat laat ik achterwege.

Ik was erg benieuwd bij het kijken naar de uitzending wat er nou omging in de hoofden van deze volwassen mannen. André bleek niet de slimste van de drie met opmerkingen als: “Hooligan worden, daar kies je niet voor. Als er toevallig voor je een gevecht aan de gang is, loop je niet weg. Zo rol je erin” en “Wij houden van vechten, en dan krijgen we meteen het stempel hooligan” en op de vraag wat hij tegen Sophie Hilbrand zou zeggen als ze de knie zou verbrijzelen van een ME-er, antwoordde de 44(!)-jarige: “Dan zou ik zeggen: goed bezig. Dan hoor je er helemaal bij!” Over de moord op Erik Lassche in 1991 had hij een vreemde gedachte. Hij had de supporter van FC Twente bij een gevecht in zijn hart gestoken met een mes. André: “Zes uur later stierf hij pas. Of het mijn schuld was dat hij dood is? Nouja, je kan het ook zo zien: ze hadden hem nog kunnen redden in het ziekenhuis”.

Toen hij klaar was met belachelijk maken van zowel zichzelf als zijn club, was er eindelijk tijd voor tegenspraak, althans dat hoopte ik. De moeder van André werd aan het woord gelaten. Het was bijna aandoenlijk hoe naïef deze vrouw woorden zocht over haar voor moord veroordeelde zoon. “André is helemaal geen vechtersbaas, hij helpt alleen zijn vrienden. Ik heb er dan ook geen moeite mee. Hij lijkt wel op een kleerkast, maar het is eigenlijk gewoon mijn knul.”

Toen er nog wat gepraat was, er een reportage over de mislukte plannen om te vechten tegen de ‘fans’ van Lech Poznan was uitgezonden en nadat Angelique (moeder van een dochter en vrouw van een hooligan, één van de weinige vrouwen die gedoogd wordt bij de hooligans) en Gino (jonge generatie hooligan “Ik zit nu wel met mijn helden aan tafel”) hun zegje hadden gedaan, stelde Sophie Hilebrand eindelijk de goede vraag: “Oké, dat jullie tegen mensen vechten die ook willen vechten, dat is nu eenmaal zo, maar waarom die vernielingen. Ik bedoel: stel dat ik heel lang heb gespaard voor een nieuwe auto, en ik kom buiten en jullie zijn langsgeweest?” De 25-jarige Joeri had daar wel een antwoord op: “Ja, als je die auto in Amsterdam koopt en dat ook op het nummerbord staat, dan vraag je erom dat hij wordt vernield”.

Na die uitspraak wist ik meer dan genoeg. Dat je extra hoopt dat Feyenoord van Ajax wint, en ‘020’ al z’n wedstrijden verliest is een ‘gezonde’ manier van rivaliteit. Maar dat je van mensen die misschien helemaal niks met voetbal hebben de auto gaat vernielen omdat er toevallig op het nummerbord staat “Autogarage Koenders in Amsterdam” is gewoon in één woord ziek. Ziek, zieker ziekst. En dat is precies wat er gebeurd met de reputatie van Feyenoord in Europa. Wij staan in Europa niet meer bekend om Coen Moulijn, Het Brilletje van Van Daele, de Europa Cup I in 1970, de UEFA Cup in 1974 en 2002 of de club waar Dirkie Kuyt, Salamon Kalou en Henrik Larsson groot werden, maar als de club met die ‘supporters’. Bah, bah en nog eens bah.

Was getekend en graag tot volgende maand,

Wouter